Een lijstje want daar houden we van. Alé, ik toch.

't Kan verkeren, een lijstje:

- Vanmiddag sneeuwde de buurt hier haast onder, nu schijnt de zon & kan ik, als ik het zou willen tenminste, buiten lopen in een t-shirtje. Met lange mouwen, ik wil niet overdrijven.

- 's Ochtends poets ik heel mijn huis, geen enkel hoekje ontsnapte aan mijn dwangmatige poetsobsessie. Alles was netjes & ik innerlijk kalm. Daar kwam verandering in tot mijn vriend 's middags thuis kwam van zijn werk. Een kwartiertje, zolang duurde het vooraleer ik opnieuw kon beginnen. Mannen... Had ik een emoticon die z'n hoofd schudde, hij had hier gestaan! Om een lang verhaal kort te maken: ik heb de boel hier nog maar eens voor een tweede keer gekuist. Nu maar wachten tot hij hier weer begint rond te desteren... :D

- 1 week geleden was ons Phéline nog passief. Meer slapen dan wakker zijn enz. Maar sinds deze week is ze bijzonder actief. Zitten & staan, da's wat er nu het belangrijkste is. Liefst ieder uur van de dag. Nu ze door heeft dat ze dat niet alleen kan, houdt het gehuil hier niet meer op. Ze moet & zal staan of zitten - wat er ook gebeurd. Niet zo handig als je nog eten moet maken, moet kuisen & vooral pampers moet verversen. Probeer maar eens een pamper te verversen van een baby die zich constant optrekt in zitpositie aan alles wat ze te pakken kan krijgen.

- Ook toen ik plotsklaps door de tieners uitgespuwd werd naar de twintigers & van bij de ouders wonend & kinderloos naar samenwonend & 1 kind ging. En dat op 1 jaar tijd - da's kunnen!

- "Kom kom mannekes, stop nu maar met die ruzie, 't is nog maar net valentijn geweest ! " Da's de enige boodschap die ik heb voor onze buren die na enkele weekjes stilte weer aan het ruziën geslagen zijn.