Feline

Toen ik in het schemerdonker opeens oranje lichten zag knipperen, sprong ik sensatiebelust op uit mijn zetel. Spijtig genoeg voldeed hetgeen wat ik zag niet aan mijn verwachtingen. Enkele mannen op een hoogwerker waren de mooie versieringen voor de feestdagen al aan het weghalen. Enorm overdreven van onze gemeente, we zijn amper 4 dagen verwijderd na Nieuwjaar. And then it suddenly hit me; 't is gedaan met de feestdagen. Gedaan met cosy Christmas, gedaan met pakjes kopen, inpakken & uitdelen, gedaan met fonkelende lichtjes in het straatbeeld & door de ramen - back to reality.

En zo ook terug naar het realiseren van mijn ultieme droom: een eigen zaak. Sinds ik Phéline heb, ben ik onvermoeibaar. Nachtenlang wakker blijven, verzeilt geraken in kolerieke huilbuien, uitermate vieze & stinkende pampers verversen: ik ben er immuun voor geworden. Er is geen beroep dat ik liever zou doen dan fulltime mama zijn & liefst met nog 701 kindjes erbij. Maar spijtig genoeg heb ik geen ezeltje dat goude muntjes legt & dus moet ik het maar op 'n andere manier op zien te lossen. It's obvious to see op welke manier ik een eigen zaak kan combineren met mijn gezonde liefde voor alles wat klein, liefelijk en schattig is. Je denkt het & je hebt het compleet juist, een welverdiende proficiat, een kinderdagverblijf. Geen onthaalmoedertralala maar echt een volwaardig kinderdagverblijf. Mijn enthousiasme is groot want ik heb me meteen een thuiscursus besteld & me ingeschreven in een volwaardige opleiding die allemaal leiden naar de wegen der kinderverzorging/-opvang. Het enige wat me nog rest is een partner te vinden, die dit alles even geweldig vindt & samen met mij the business wil runnen. And if you'll excuse me; ik ga alweer supervrolijk beginnen aan mijn financieel plan.