Feline

Lieve lezers, je gaat het mij niet vaak horen zeggen, ik zal het altijd tegenspreken wanneer jullie mij er aan herinneren maar wonen ten midden van een drukke winkelstraat is pretty fucked up. Tot hiertoe heb ik er altijd voordelen in gezien. Om er enkele op te noemen: naast mij een Standaard Boekhandel en slager, rechtover mij een broodjeswinkel. In een straal van 100 meter bevinden zich een Spar, 2 GB's, Colruyt, 4 bakkers, 2 slagers, het marktplein, bushaltes, een Vero Moda, H&M, Pepe Jeans, 2 bloemenwinkels, 3 babywinkels, een Hema enz ... Heel handig, alles dichtbij. Enorm handig met die 8 extra kilo's die me nog even het leven gaan zuur maken.

Anyway, mijn voordeur was deze ochtend wel op een heel speciale manier gecustomized. Mooie bloedspatten op de hele aluminium omkadering & bijhorend glaswerk gecombineerd met een jawel, fantastisch verwelkomend bloedtapijtje (lees: bloedplas) . Resultaat van alle hangjongeren (hoor mij, zelf 20 jaar & al commentaar op mijn leeftijdsgenoten :D ) die daar - jawel - rondhangen op de 'uitrustbankjes' die een winkelstraat te bieden heeft.
Mijn poetsdrang dwingt me bijna om alles schoon te maken alleen ... mijn smetvrees laat me niet meer toe in de buurt van de voordeur te komen. Ik ben met geen stokken meer in de buurt van die deur te krijgen vooraleer ze schoongemaakt is.

Ook hier steekt een probleempje de kop op. Alé, niet een probleempje, wel een persoon. De poetsvrouw. De lieftallige poetsvrouw die al een maand spoorloos verdwenen is & de gang, lift, ... enz smerig laat worden. Ik kan nog uren doorgaan met zeuren / mekkeren / ... - steek het maar gerust op de hormonen & opkomende bevallingszenuwen... ;)

( Voor mensen die denken dat ik een deprimerend leven leid ( of lijd, your choice) - ik heb wel degelijk lichtpuntjes. 1 van de lichtpuntjes zijn de leuke tekeningetjes die ik overal vind, de papa to be heeft er precies zin in ... )