"Ik wil u nooit meer zien, ik heb het echt gehad met u. Maakt dat ge weg zijt, dat ik een gelukkig leven kan beginnen. Ge zijt de grootste klootzak die ik ooit gekend heb. Ik hoop da ge echt ziek zijt, da ge sterft in van ziekigheid. Ik ben blij dat ik van u vanaf zal zijn..."
Een kleurrijk aanbod aan zinnen die vandaag zowat uit mijn mond gevloeid zijn. Daarna stiltes waarin ik iedere deur/kast/... 7x dichtzwaaide in de hoop indruk te maken met mijn scheldtirade. Gevolgd door zijn afzichtelijke, uitdagende grijns met als finishing touch "Ik heb morgen vroeger gedaan met werken, dan kan ik nog langer van je hormonen genieten." . Afgewerkt met een lieve kus op mijn voorhoofd & een warme, lange knuffel.
Dan vraag ik me af: hoe onvoorwaardelijk kan liefde zijn? Hoever zou ik nog kunnen gaan tot hij het niet meer ziet zitten? Hij tolereert een Hello Kitty-collectie, een 8-maand durende mood swing (van woede-uitbarstingen uit het niets tot hysterische huilbuien, tevens uit het niets) , een compleet verandert lichaam (lees: striemenlandschap) , een extreme vorm van cocooning enz...
Nog steeds geen barstje te bekennen, integendeel, hij lijkt net meer gemotiveerd om zijn liefelijke zelf te zijn. Unbelievable? Believe it!
Love is a choice. And what means love to you?
PS: Ik weet dat het woord ziekigheid niet bestaat. Alleen in mijn woordenschat. :D
wauw!! heb je dat echt gezegd??? Je boft maar met zo'n man ^^!! hihi ik ben ook wel benieuwd hoever ik zou kunnen gaan :p maar dat ga ik denk ik niet testen haha. Hoewel ik al babyschoentjes heb gekochten hij er helemaal niet gek over deed :O hmmm
BeantwoordenVerwijderenDit blogbericht is zalig!
BeantwoordenVerwijderenGe hebt echt een toffe schrijfstijl;
ik wil dus langere berichten!
♥
Nu zijn we natuurlijk allemaal jaloers omdat jij zo'n hubby hebt en wij straks de minst verdraagzame personen krijgen ;)
BeantwoordenVerwijderen